Afleveren opbrengst Run4Romny

december 2007

Run 4 Romny - 26 & 27 maart 2007Een estafetteloop van ambtenaren in Vlaardingen (de Run4Romny) had naast hulpgoederen voor Romny ruim 15.000 euro bijeengebracht voor een revalidatiecentrum in Romny. Nadat het konvooi op weg terug was naar Nederland, kon Beja zich wijden aan haar tweede missie: het afleveren van de opbrengst.

Maar hoe wissel je € 15.000? Beja was al bij de bank geweest en ze had gevraagd hoe het in Kiev in zijn werk gaat, of je net als in Nederland dit vooruit moet melden. Nee, geen probleem, wisselkosten betalen en ze hoefde alleen maar aan te tonen dat ze dit geld vanuit Nederland had meegenomen... Oeps een probleempje, ze had aan de grens geen declaratieformulier ingevuld, omdat ze het toch eng vindt als men aan de grens weet waar ze in Kiev woont en dat ze zoveel geld bij zich heeft.

In Oekraïne heb je op iedere hoek van de straat een wisselkantoortje, maar om die dan allemaal af te gaan met steeds € 500 zag ze niet zo zitten... Uiteindelijk heeft ze een bevriende directeur van een bedrijf gebeld en gevraagd of hij kon helpen. Na 1 uur kreeg ze een telefoontje dat hij iemand gevonden had die wilde wisselen, zijn zoon kwam de euro’s ophalen en na 2 uur was hij terug met de grivna’s: 100.500!

1 september om 11.00 uur vertrokken Beja en Henk naar Romny, waar ze in de middag een afspraak hebben met mensen van het stadhuis, Natalia Osaulenko (de directrice van het revalidatiecentrum) en een directeur van een autosalon.

Toen zij aankwamen werden ze door ouders en de kinderen verwelkomd. Natalia vertelde dat ze diverse verassingen voor ons had. De eerste verrassing was dat er een toneelstukje werd opgevoerd door de patientjes van het centrum. De tweede verrassing waren de nieuwe ramen die na een gift uit Nederland in het centrum geïnstalleerd waren. Voor dezelfde prijs had de aannemer ook de muren en vensterbanken hersteld. Een mooi voorbeeld van hoe Oekraïners zelf ook een bijdrage kunnen leveren aan een hulpproject uit Nederland. De laatste verrassing was dat diezelfde aannemer in het kamertje van de boekhoudster, waar het raam ook erg slecht was, ook een nieuw raam had geïnstalleerd, voor hetzelfde geld.

Een vervelend ding was, dat de directeur van de autosalon er niet was, daar moesten ze dan maandag maar naar toe. Natalia vertelde dat ze nog graag een verwarmd zwembad voor de invaliden en ouderen wil laten maken. De ruimte is er, alleen het is erg vervallen en nooit onderhouden. Beja vroeg haar een project te schrijven hoeveel alles zal gaan kosten, dan kunnen wij kijken wat we eraan kunnen doen.

De volgende ochtend keken Beja en Natalia nog alle offertes na die binnen waren gekomen en of ze met de opbrengst alles konden kopen wat zij wilde aanschaffen. Toen ze bij de autohandelaar aankwamen, wilde deze de zaken buiten op straat zo afhandelen. Beja vroeg “hebt u geen kantoortje waar we alles kunnen bespreken? Ik kom geen rolletje snoep kopen, maar een groot bedrag besteden!” Ze mochten mee naar binnen, gingen in een klein kantoortje zitten en begonnen te overleggen. De autobus moest op zicht gekocht worden vanaf een klein fotootje en dan nog van een kleiner model... Wilden wij hem zien, dan moesten wij naar Soemy rijden, 110 km van Romny.

De bus, een Gazel, komt uit Rusland, heeft 17 plaatsen, meer wilde Natalia niet hebben. Opeens bleek dat de prijs in 3 dagen tijd 3000 grivna hoger was geworden. Het centrum wilde er een gastank in en die prijs was ook 200 grivna duurder! Enigszins geïrriteerd over zo weinig dienstverlening ging Beja onderhandelen. Indien er niets wordt ingeruild, krijgen we dan korting? Nee...Indien wij contant alles nu betalen krijgen we dan korting? Nee... Dit schoot niet echt op. Natalia wilde echt graag die bus kopen, maar zij zit in een rolstoel en komt niet makkelijk her en der... Deze ‘dealer’ was de enige in Romny...dus hij had niets te verliezen... Beja dacht na en zei “sorry, in Europa is een offerte een bepaalde tijd geldig, staat op uw offerte tot wanneer die prijs geldig is?” Nee, dit stond er niet op... Nu zei ze tegen de directeur van deze garage “oké ik betaal deze bus zoals mevrouw hem hebben wil, 100 % nu contant in grivna’s, maar ik betaal niet meer dan op de offerte staat die vorige week vrijdag afgegeven is! Take it or leave it!” De man werd nerveus en wilde even in de andere kamer nadenken. Toen hij terugkwam accepteerde hij de lagere betaling en hadden we dus 3200 grivna (€ 477) meer te besteden aan materialen!

Mandy Leeman (Run4Romny) en Misja (de echtgenoot van Natalia) voor de 'Bus 4 Romny'Pas nadat het contract getekend was wilde de directeur het geld gaan tellen. Beja had allemaal netjes stapeltjes gemaakt van 10.000 grivna. Maar nee, mijnheer de directeur ging alle briefjes van 10, 20, 50, 100 en 200 tellen en opschrijven. Bij het totaal hij kwam hij 9000 grivna tekort. Dus alles weer opnieuw tellen. Eindresultaat: ja, het bedrag klopte, mijnheer de directeur had een rekenfoutje gemaakt op de lijst 50 X 200 = 10.000 en hij had 1.000 genoteerd! Ach, zei hij, het was maar een 0 die hij vergeten was...

Daarna gingen Natalia en Beja naar de bank om 4 andere rekeningen te betalen. Natalia wil een speciale oefenloopbrug hebben, oprijdplaten voor de bus, speciaal oefenmateriaal voor de voeten, voor de handen en behendigheidmateriaal. Ook dat kan allemaal ruim van het geld van Run 4 Romny!

Nu gingen we terug naar het centrum om de acte op te maken en te tekenen, dat Spoetnik alle goederen aan het revalidatiecentrum schenkt. Ook zouden we nog horen hoe duur het registreren van de bus kost, hoeveel belasting per jaar en de verzekering. Over de verzekering hebben we nog niet vernomen. De laatste 1856,20 grivna hebben we aan Natalia gegeven voor de verzekering en om te tanken. Beja was van het geld af en kan alles naar de ambtenaren van Vlaardingen verantwoorden!

We zijn op 16 september weer naar Romny gegaan, omdat de delegatie van het VNG international project uit Vlaardingen zou aankomen en Mandy de goederen zou komen overhandigen. Die zondag was de dag van de stad Romny waarvoor John, Henk en Beja waren uitgenodigd. Het plein vóór het stadhuis stond vol met mensen toen Beja de bus die geschonken is door de lopers van Run 4 Romny aan het publiek liet zien. Dat was nog een heel karwei, omdat er geen stuurbekrachtiging op zat... Maar alles kwam goed en het publiek was enthousiast.

Na het overhandigen ging het feest op het plein door er werden wij mee het stadhuis ingenomen en werden er speeches gehouden en gedronken en gegeten. Als afsluiting was er een groot, mooi vuurwerk te zien. Het is een geslaagde actie geweest, de Run 4 Romny!

 


Terug naar de begin pagina