Konvooi 2007 met Truck Aid Limburg

december 2007

In 2008 krijgt dit succesvolle project een vervolg, zie hiervoor de speciale pagina Konvooi 2008 met Truck Aid Limburg.

Rond de kerst van 2006 kregen stichtingen die actief zijn in Oekraïne een mail met de kerst of ze in augustus 2007 vrachtwagens wilden laden met humanitaire goederen naar Oekraïne. Het transport werd gefinancierd door sponsoren die tegen betaling naamsvermelding of een logo op een zeil van de trailer kregen, aangevuld met de opbrengsten van een benefietavond met loterij en donaties. Deze acties werden op touw gezet door Truck Aid Limburg, een groep vrije rijders uit Limburg. Ze helpen al enige jaren belangeloos Nederlandse stichtingen die in Oost-Europa hulp afleveren, door de transporten te organiseren. In 2007 organiseerden ze hun jaarlijkse actie voor Oekraïne. Wij waren blij verrast en reageerden positief. Alleen Roel Klein van Stichting Projecten Oekraïne had ook gereageerd op de oproep en verder niemand, onbegrijpelijk! Na enige vergaderingen gaf men aan dat het om zeven vrachtwagens zal gaan en Spoetnik bood aan onze Oekraïense\ wagen ook mee te laten rijden omdat dat onder andere helpt aan de Oekraïense grens.

TRAL - Truck Aid Limburg Twee weken voor vertrek had Spoetnik een informatieboekje klaargemaakt met woordenlijst, routekaarten, namen, telefoonnummers, autonummers, wie te bellen bij calamiteiten, wetenswaardigheden over Oekraïne, een emigratieformulier, adressen van hotels en van de Nederlandse ambassade.

Spoetnik kreeg uiteindelijk 6 trucks te laden in 2 dagen. Kort voor vertrek bereikte ons het droevige bericht dat onze vrijwilliger Ria was overleden. Ze zou op 17 augustus worden begraven. We hadden dus maar een dag over om te laden op verschillende plaatsen in het land. Met hulp van een aantal anderen is het uiteindelijk gelukt.

Nadat we de wagens hadden geladen vertrokken we op 19 augustus rond 10.00 uur. Er waren wel 200 mensen bij het vertrek uit Heerlen aanwezig, 2 TV zenders en journalisten van diverse kranten en bladen. De sfeer was leuk, gezellig.

We zijn de eerste dag gekomen tot in Polen, helemaal volgens ons reisschema. De eerste Truckstop was ongeveer 30 km voorbij de grens, waar men ook de wegenbelasting en tolkaartje kon kopen voor de vrachtwagens. Onze Oekraïense chauffeur Sergei legde uit hoe ze deze moesten invullen en zichtbaar op hun ruit moesten plakken. Hij zal vanaf nu voorop gaan rijden. Na de volgende stop vertrokken we om 8.30 uur naar de Pools-Oekraïense grens. Hier kwamen wij de derde dag aan om 12.30 uur. Er stond een rij van 13 km, die we zo voorbij reden, Sergei roept dan over zijn bakkie; Dit is een humanitair konvooi, dan wordt je niet lastig gevallen door boze chauffeurs die denken dat je voor wil piepen.

Ondanks de goede voorbereiding van de papieren en het feit dat het om een humanitair transport ging, duurde het toch nog negen uur om de grens te passeren; passeren per vrachtwagen kostte het een uur werk! Eenmaal in Oekraïne word je dus echt van het kastje naar de muur gestuurd. Eerst moet je naar een expediteur gaan die een Oekraïens invoerdocument opstelt en moet je elf stempels op een document halen bij diverse loketten. De chauffeurs waren blij met de hulp van Sergei. Om 19.45 uur kwamen alle chauffeurs de terminal uit, bij het vetlaten vroeg de bewaking geld aan de chauffeurs. Sergei was al vast vooruit gereden omdat hij moest tanken. Toen hij hoorde dat hen geld gevraagd was, werd hij heel boos en wilde terug gaan om hen te vragen waar men mee bezig was...

Er werd doorgereden naar Rivne, daar zal er gestopt worden bij een TIR parkeerstop met hotel. Toen wij hier aankwamen was het hotel volgeboekt en moest in de wagen geslapen worden. Met elkaar hebben we gezellig op een terrasje gezeten en kwam de contactpersoon van Roel met pizza’s aan. Deze nam vijf mensen mee die in Rivne in een studentenhuis konden overnachten.

Om 13.30 uur waren we in Kiev bij de douane en werden door Oleg en zijn medewerkers opgevangen. 1 uur laten konden we al naar de losplaats gaan, waar 60 kinderen stonden te wachten om te helpen de wagens te lossen! Dat was goed georganiseerd. Twee wagens met waspoeder en groenteconserven werden gelost door een voorheftruck in een speciale garagebox. Om 19.00 uur was alles gelost. We werden op de school op zijn Oekraïens welkom geheten met brood en zout.

We hebben in Kiev een ziekenhuis voor Eerste Hulp bezocht, dat er naar Oekraïense begrippen goed uitziet. Men schrok erg van wat men zag en was erg onder de indruk. Men zag nu waar de hulp zoal heengebracht werd.
Spoetnik trakteerde die laatste avond op een echte Oekraïense avond - er werd gegeten, gedronken, gedanst en gezongen, de sfeer was heel goed. Diverse chauffeurs boden vrachtwagen voor volgend jaar, waar wij vanzelfspreken zeer blij mee zijn! Gedurende de avond zijn op Oekraïense wijze vele toasten uitgebracht, over en weer en vele foto’s genomen. Zie voor een fotogalerij www.truckaidlimburg.nl/fotoboek.htm.

Beja beloofde de volgende morgen hun te komen uitzwaaien, ze wilden vertrekken om 8.00 uur. Ze was er netjes om 8.00 uur maar zag niemand - bleek dat 8.00 uur Nederlandse tijd bedoelde.... Even later kwam Dave, hij had een probleempje, bij de receptie zei men dat zij de glasplaat bij de wastafel beschadigd hadden en zij dit moesten betalen. Dit kostte 100 grivna (€ 16) hij zei “dit was al zo en dit hebben we niet gedaan, dus ik betaal niet.” Beja is naar de receptie gegaan en men zei dat het nog niet beschadigd was toen zij aankwamen, ze heeft het toen toch maar betaald, omdat ze voor een dergelijk bedrag geen problemen wil. Vele avonden werd er stevig dronken en misschien is het per ongeluk gebeurd en weten zij het niet meer.

Bijna iedereen heeft op een hartelijke wijze afscheid genomen en Beja bedankt. We hebben hen langs de weg uitgezwaaid, voorrijden hoefde niet, trucker John wist inmiddels de weg.

 


Terug naar de beginpagina